..

Meisje komt spuitend klaar gratis sex advertentie plaatsen

Ondanks dit negatieve uitgangspunt was men ervan overtuigd dat janmet-de-pet zeer 'plooibaar' was. Na verloop van tijd zou hij uit eigen beweging de culturele en morele ideeën van de Franse bewindvoerders aanvaarden. Om dit optimisme te voeden, keerde men terug naar het verleden van Vlaanderen als bezet gebied. Een korte kennismaking met de revolutionaire principes en het vrijheidsbeginsel zou het 'beschavingsproces' op een termijn van twee generaties afmaken. Ook de regeringscommissaris van Hooglede keek de toekomst optimistisch in de ogen: ZO De keerzijde van dit beschavingsoptirnisme scruilde in de zoektocht naar een collectieve.

Zij werden door de Franse overheid beschouwd als een soort rel ict van de oude, barbaarse cultuur. Door deze invloedrij ke groep monddood te maken, meenden de Fran se bewi ndvoerders de gewone man te verlichten. Rousseau, dé theoreticus van de Franse Revolutie stelde dat- maatschappelijke onge l ij kheid voortsproot uit de monopoliepositie L X X V I visie: Deze fundamentele, maar Op het einde van de 1 8de eeuw en de vroege onvermij delij ke onrechtyaardigheid kon wor 1 9de eeuw rij pte het i nzicht dat de ongelijk heid tussen arm en rijk bepaalde voordelen bood voor de meest welstellenden, in casu de den vervlakt door verkeer van middelen tus sen arm en rijk.

Uitgangspunt voor deze stel l i ng was het onderscheid tussen natuurlij ke en sociale gelij kheid. In de praktijk mondden deze revolutionaire opvattingen uit in een systeem van armenbijstand gesponsord door de economische en politieke elites.

De i ntel lectuele en culturele kloof tussen volk en pol itieke of administratieve elite werd onder het Consulaat en het Keizerrijk minder sterk benadrukt. De gezagsdragers lieten hun beeld van de gewone man nu bepa len door de zedelijke verloedering van de stadsbevolking. Vele beleidsvoerders hadden een stereotiep, preromantisch beeld van de plattelandsbewoner. Prefect Viry keek bij voorbeeld met lede ogen naar d e gestaag groeiende stads trek: Het verlangen om het volk moreel te verheffen naar het verlichte ideeëngoed had bij de overheden afgedaan.

Voortaan ging men uit van wat werd beschouwd als 'de realiteit'. Het volk had haar culturele en zedelijke eigenhe den, en daar diende de overheid rekening mee te houden. De economische vooruitgang haalde het voortaan nu op culturele en more le doeleinden. Daarom trachtte de overheid een 'werkethiek' in te voeren die erop gericht was het volk weg te houden uit de herbergen. Z o kon men crimi naliteit en zedeloosheid vermijden én de productie opdrijven.

Ook B i llacoys-boismont, rechter bij de rechtbank van eerste aanleg te Kortrijk steunde deze machtsdragers. Het volk kon aalmoezen ver dienen én zich opwerken op de sociale ladder door hard te werken. Werkweigeraars, landlo pers en bedelaars werden beschouwd als regelrechte outlaws omdat ze de maatschap pelijke gang van zaken boycotten. Feesten en vieringen aller hande maakten deel uit van de volk cultuur en werden ook onder vroegere reg i me gebruikt als politiek i nstrument.

Volgden de lo ale functionari en de van hogerhand voorge chreven tapp n? Hoe ervaarde de bevolking, en meer bepaald d gewone mensen deze officiële fe t n ond r de verschil lende regime? Herdenkingsfeesten zoals het feest van de Vrijheid en het feest van 18! Ook met de andere officiële feesten zoals het feest van de Overwinning en de Erkentelijkheid probeerde men het patriottisme aan te wakkeren.

Naast het stimuleren van een nationaal gevoel, was de overheid ook bezorgd over de morele opvoeding van het volk. Moraalfeesten zoals het feest van de Jeugd, de Bejaarden en de Gehuwden waren bedoeld om de diverse generaties voor de zaak te winnen en een aantal 'goede' republikeinse eigenschappen en waarden aan te kweken.

Trouw, respect voor ouderen, ontzag voor de overheid en werkzaamheid stonden bovenaan het lijstj e. Bepaalde bevolkingsgroepen zoals ambachtslieden, priesters en vrijgezellen werden uitgesloten. Ook het gewone volk kreeg geen eigen rol of plaats toebedeeld. Economische en demografische doeleinden waren eveneens een factor bij de uitbouw van een republikeinse moraal. Het feest van de Gehuwden leek soms bijna op een ode aan de seksualiteit. De minister van Binnenlandse Zaken vond de vrouw 'nuttig' voor de voortplanting en het plezier van haar echtgenoot.

Het regime had continuïteit en dus jonge mensen nodig. Een standvastig bevolkingsaantal was van politiek en economisch belang.

De minister gaf zelfs concrete tips over de inhoud van die toespraak: Verwijzingen naar de antieke, maatschappij-inrichting en Romeinse of. Typerend was ook de bekroning of inhuldiging van 'voorbeeldige personen' in het bijzijn van de lokale gemeenschap. Verder suggereeerden de ministers het gebruik van symbolen zoals allegorieën of theaterstukken. Het meest voorkomende onderdeel was echter de toespraak Feesten tijdens het Consulaat en het Keizerrijk 29 De feesten van de consul en de keizer hadden vooral een maatschappijbestendigende betekenis.

Met de Napoleontische of keizerlijke feesten kon het volk als het ware een blik werpen op de binnenskamerse activiteiten van de vorst. Het officiële feest stond ik het teken van de gebeurtenissen in het leven van de keizerlijke familie. Daardoor kreeg het kalenderjaar meer en meer de allures van een soap. Met de herintroductie van de katholieke eredienst en de quasi-vergoddelijking van de keizersfiguur hoopte het regime aan populariteit en legitimiteit te winnen.

De rozen huwelijken, voedselbedelingen en volksspelen werden gezien als middelen om ook de onderste lagen van de bevolking warm te maken voor het regime. Drempelverlaging en vooral gehoorzaamheid waren de uiteindelijke objectieven. De overheid was er verder ook van overtuigd dat de nationale feesten de plaatselijke economieën kracht bijzetten.

Minister van Eredienst Portalis vond dat. De werkelijke bedoeling van officiële feesten schuilde immers in de maatschappelijke krachten die eruit voortvloeiden. Zo betekende de aanmaak van praalwagens met religieuze symbolen bijvoorbeeld indirect een stimulans voor de economie.

Lokale ambachtslieden staken er tijd en energie in. Toeschouwers gingen dromen van pracht en praal, waardoor ze nadien met hernieuwde ij ver hun dagtaak aanvatten. Dit alles kwam de lokale en de nationale economie ten goede. JO De keizerlijke feesten luidden een terugkeer in naar het vroegere monarchale feestmodel. De bedoeling was rust en vrede te brengen onder de bevolking en het regime geliefd te maken.

In tegenstelling tot de feesten onder het Directoire, werden alle lagen van de bevolking aangesproken. Inhoudelijk liet men de invulling van feestdagen meer over aan de plaatselijke organisatoren. Eerst bekij ken we de verschillende aspecten van het officiële feest onder het Directoire, daar na komen de feesten van het Consulaat en het Keizerrij k aan bod Feest en organisatie Vol I:: De priesters duwden mee aan de kar met h u n negatieve houding.

Reeds bij de voorbereidingen werd een vlotte gang van zaken verstoord door talloze factoren. Financiële tekorten i n d e gemeentekas en een onbetrouwbaar post systeem vormden de meest voorkomende hindernissen. Ook onverwachte omstandig heden zoals slecht weer of de plotse ziekte van een belangrijk functionaris strooiden soms roet in het eten.

Om geld te besparen werd het feest van de Vrij heid in Kortrij k i n het jaar IV bijvoorbeeld gecombineerd met het feest van de Troonsverbranding op 23 thermidor. Een reddende engel én lid van het municipaal bestuur diepte de kos ten uit eigen zak op.

Gezien de magere werk gelegenheid, ging de maecenas ervan uit dat de Oostendse loonarbeiders het werk dat gepaard ging met de feestvoorbereidi ngen graag zagen komen. Publieke getuigenissen waren even eens een geliefd middel om meer volk te lok ken.

In de praktijk kondigden de lokale over heden het feest echter meestal pas de dag voordien aan met klokkengelui of door de tamboer op pad te sturen. L X X V I Of het weinige succes van sommige feesten te wijten i s aan de onwil van lokale overheden valt moeilij k te achterhalen. Dergelijke nega tieve signalen komen zelden naar voor uit de feestverslagen en kunnen bij gevolg moeil ij k worden i ngeschat. Waarschij n lijk beschreven de regeringscommissarissen de tegenstand van hun ondergesch ikten niet uit angst om gezichtsverlies te l ij den bij hun eigen over sten.

Bovendien zijn zogenaamde 'nepversla gen'. Pervijze vormt daarop een uitzondering. De alerte regeringscommissaris ter plaatse meld de zijn superieur in het j aar V dat de munici palen een val s verslag van het feest van de Republiek hadden ingestuurd naar de departe mentale administratie. I n werkelij kheid had de viering niet plaats gevonden. Ook bij het feest van de dood van Lodewijk XVI waar schuwde h ij zij n chefs voor valse verslagen: Mais vous ne devez y ajou ter foi et il me sera très facile d'en faire la preuve ".

Schriftelijke bronnen onthul len nu eenmaal niet alles. Het specifieke karakter van sommige feesten bracht herhaaldelijk terugkerende problemen met zich mee.

Feesten die bedoeld waren om militaire gebeurten i ssen te herdenken, kon den bijvoorbee ld n iet plaats vinden zonder de aanwezigh eid van mil itairen of oorlogsvete ranen. Zowel voor het feest van de Volkssoevereiniteit, de Jeugd, de Gehuwden, de Landbouw als het feest van de Bejaarden had men een aantal lokale kinderen, koppel tjes, landbouwers en bejaarden nodig.

In som mige municipalite iten hielden de regeri ngs commi ssari s en de municipale raad zich wekenlang op voorhand bezig met de selectie en,recrutering van mogelij ke kandidaten. Dat sommige lokale overheden zich wel eens vergisten i n d e personen d i e z e engageerden, blij kt u i t een ontspoord feest van de Overwinning en de Erkentelijkheid i n Veurne i n het jaar IV.

De feestelij kheden verliepen zeer ordelijk en vredig tot de municipale raad priester Du Brule l iet aanhouden op verdenking van emi gratie. Meer nog, hij zou de koorleden hebben aangespoord de opvoering te boycot ten. De politieofficier brecht de priester i n voorlopige hechtenis naar d e gevangenis. De twee vrederechters van het kanton trokken de kaart van de priester en zonden de politie commissaris een brief met de opdracht de priester stante pede vrij te laten.

B ij zij n vrij lating droeg het volk de pries ter op handen door de straten. De verslagen heid onder de leden van de municipale raad was groot. Ze hadden het pleit verloren en hun reputatie was ernstig beschadigd.

Dit geweld kwam volgens haar voort uit het feit dat de volksklasse geen eigen i nbreng had en dus niet op haar eigen manier kon participeren.

Onvrede met het gods dienstbeleid en de belastingspolitiek van de Franse overheid lagen aan de bron van het geweld. B innen deze casus is ook de these van Scott i nteressant. H ij stelt dat groepen die gedomi neerd worden door een machtselite een eigen code ontwikkelen die bij omschrijft als hid den transcript.

Deze code staat tegenover de officiële code van rituelen, het public tran cript. Het hidden transcript kan een reactie zijn tegen de materiële, de politieke of de L X X V I ideologisch e aspecten van de beheerste maat schappij. Deze verzetsvorm leeft een verbor gen, zwijgend bestaan in zogenaamde sodal sites zoal s herbergen en markten waar bepaalde sleutelfiguren de verspreiding sti muleren.

Daar vormt zich een ware subcul tuur i n verhalen, feesten en ontmoeti ngen. B ij openlij k verzet verlaat het hidden transcript haar schuilplaats en overschrijdt de grens met het public transcript.

Scott suggereert dat er naast openl ij k verzet nog andere, verzwegen verzetsvormen bestonden. Sommige overheden in het Leiedepartement waren zich bewust van het gevaar dat uitging van herbergen en andere ontmoetingsplaatsen. Cafégesprekken waren voor de Kortrijkse regeringscommis saris een belangrij ke indicator voor mogelij ke onrust: De politie van Mesen arre teerde de acteurs van het poppenspel tuk La Décoration de Capet.

Dit stuk wa berucht wegens zij n contrarevolutionaire inhoud. De Ieperse rechtbanken waren er zeker van dat het gezel chap ook in andere platteland dor pen had rondgetoerd. Omdat geen van de toe schouwer bereid wa tegen de acteur t getuigen, konden ze hèn niet aanhoud n. Z pt ht an d bijvoorbee ld de volgord politi d door vooraf bepaald of in klei nere muni ipalit it n d t ring commi ari.

De autoriteiten die meeliepen in de toet waren doorgaans gewapend. Na afloop van het feest verzekerde men de veiligheid van de participanten. Grotere stedelijke centra zoals Brugge en kuststeden zoals Nieuwpoort en Oostende beschikten over de meeste legertroepen en militaire eenheden.

Maar waarvoor had men eigenlijk zoveel angst? Volgens Ozouf waren de organisatoren vooral op hun hoede voor volksopstanden zoals we er één terugvonden in Veurne. Deze constante bedreiging werd in de verslagen verwoord met de termen rassemblement en attraupement.

Het eerste begrip heeft betrekking op onvoorziene gebeurtenissen die plaats grepen op sociale evenementen zoals markten, parochiefeesten of vrije dagen.

Een tweede vorm van opstandigheid, de attraupement werd meestal veroorzaakt door een plots initiatief van een leidersfiguur zoals een priesters of een lokale notabele. De overheid vreesde dat opstandelingen grote evenementen zoals feesten zouden aangrijpen om protest te uiten.

Scott benoemt anonieme bijeenkomsten van gedomineerde groepen met de termen assembly en gathering. De dominante groep hield de plaatsen waar deze samenkomsten plaats grepen social sites nauwgezet in het oog. De grootte van de groep was volgens Scatt het criterium voor de dominante groep om het potentieel gevaar van de bijeenkomst in te schatten. De dominante groep liet geen kans onbenut om het de uitbaters van sacial sites lastig te maken.

De functie en aanwezigheid van het volk, de bezitsloze klasse is een uitermate betwistbaar gegeven. Ozouf beweert zelfs dat de revolutionaire feesten bewust adel en volk uitsloten. De overheid was al tevreden als er in se buitenstaanders wilden meevieren! De sociale herkomst en het sociaal profiel van de deelnemers en toeschouwers bij de republikeinse feesten kunnen moeilijk worden achterhaald, omdat de verslaggevers dit nooit expliciet vermeldden.

Vage begrippen als citoyens of participants ten spijt, kunnen we stellen dat het volk meestal slechts aanwezig was als randfiguur in de marge van de feestelijkheden. Regeringscommissaris De Wilde deed in zijn verslag over het feest van de Jeugd in Gistel geen moeite om zijn ontgoocheling te verbergen. Hij was teleurgesteld en tegelijk verbaasd over het schrille contrast tussen de magere opkomst voor de republikeinse feesten en de massale interesse voor de katholieke feesten in Gistel: Nochtans waren bepaalde feesten expliciet bestemd voor het volk, terwijl andere juist een niet-volks publiek moesten aantrekken.

Militaire herdenkingsfeesten richtten zich voornamelijk op het overheidspersoneel en de aanwezige militairen. Het feest van de Vo lkssoevereiniteit speelde in op wat het volk dacht dat een 'feest' hoorde te zijn. Verder kunnen ook de feesten van de Jeugd, de Landbouw, de Gehuwden en de Bejaarden worden beschouwd als gelegenheden waarbij de overheid bepaalde groepen uit het volk wilde betrekken. De voorzitter van de kantonnale raad in Dikkebus gaf in zijn verslag over het fe est van de Gehuwden cijfers weer over de opkomst.

Naar zijn schatting waren er op het bal 80 à 90 koppels en ongeveer het dubbel aan kinderen. Het gebeuren werd georganiseerd in een plaatselijke herberg waar men kon dansen, kaartspelen en krulbopen. Moeders en kinderen werden vergast. Deze aantrekkelijke formule won waarschijnlijk nog aan succes omdat alle kosten voor rekening waren van de municipale raad. Niet alleen was de feestkalender van het Directoire sterk overladen, het merendeel van de feesten greep dan nog plaats tijdens de zomer.

Hetfeest van de Landbouw viel op 10 messidor, in het midden van het oogstseizoen. Veel gelegenheid om te feesten hadden de landarbeiders op dat moment van het jaar niet. In het jaar IV bijvoorbeeld was 10 messidor, omgerekend naar de Gregoriaanse kalender 28 juni. Omdat het feest wegens de drukke werkzaamheden op het land toch gedoemd was om te mislukken, beperkte men zich in Harelbeke tot wat beiaardmuziek.

Het volk beheerste namelijk de Franse taal niet. Bovendien hadden ook de ingewikkelde rituelen en opschriften een bevreemdend effect. Niet alleen de circulaire die de handelingen beschreef was in het Frans opgesteld.

Zelfs de verklarende panelen die men in optochten meedroeg, waren en Français. De geletterdheid nam tijdens de Franse tijd in West-Vlaanderen een flinke duik. Het merendeel van de mensen kon geen teksten en.

In de stad liep dit getal op tot 56 van de mannen. Het pessimisme van bepaalde regeringscommissarissen over de desinteresse van het volk is sprekend. Ook de moelijkheden van de municipalen om voldoende vrijwilligers te vinden voor de feestorganisatie, wijzen op een zeer beperkte participatie. Een keurig aanwezigheidslijst je opgesteld door regeringscommissaris Tuyttens van Langemark bewijst de magere opkomst bij het feest van de Jeugd in het jaar IV.

De lijst vermeldt achtereenvolgens de regeringscommissaris zelf, zijn echtgenote, drie functionarissen, de secretaris, een bureauchef, een legereenheid en vijf of zes onbekenden. Soms moesten de Franse besturen optomen tegen de invloed van plaatselijk gerespecteerde personen. Het speelde in hun voordeel indien ze de sleutelfiguren van het dorp aan hun zijde hadden. In Steenkerke, een municipaliteit in het kanton Veurne had de ex-baljuw de plaatselijke jeugd afgeraden naar het feest van de Jeugd te gaan.

De priester van Steenkerke kon op de valreep overhaald worden om bij het begin van het feest de klokken te luiden. Zo werd een totale afgang vermeden. C SO Waren er, behalve de slechte timing, het gebruik van het Fran als voertaal en de lokale machtsverhoudingen, nog andere redenen waarom de gewone mensen weinig intere e toonden voor de fee ten? Sloten de republikeinse feesten inhoudelijk niet aan bij de olkse leefwereld? Bernard chrijft de de intere - se voor de feesten toe aan hun monotone erloop en gebrek aan s {' ontaneïteit.

CSI Ozouf stelt dat de machthebber onbewu t weinig aandacht schonken aan de volk cultuur. Z maakten immer zelf deel uit van d rli h- te intellectuelen en hadden w ini CT met het volkse. Bovendien hadd n z In bepaalde kantons kwamen er geen andere deelnemers of toeschouwer opdagen dan de. De talrijke dansen, spelen en voedsel bedelingen die men organiseerde cfr. In dit opzicht lijkt de these an Ozouf dus niet integraal te kloppen voor de ca u van bet Leiedepartement Vermaak Met wi selend enthousiasme ondernamen de lokale overheden heel wat initiatieven om de republikeinse feesten aantrekkelijk te maken voor de bevolking.

Het vermaak was niet altijd gericht op dezelfde doelgroep. Als indicaties om spelen en wedstrijden volgens doelgroep in te delen, hanteren we enerzijds de aard van de prijzen en anderzijds de middelen die nodig waren om te kunnen deelnemen. Lokale vanaties niet meegerekend, mogen we onder ontspanningsspelen voor de elite globaal gezien het gaai- en boogschieten meetellen. Ook schermen, sabelvechten en andere steekspelen werden schijnbaar gereserveerd voor de rijken. Niet iedereen kon zich benodigdheden zoals pijl en boog, sabels en andere wapens veroorloven.

Ook het repas civique burgermaaltijd en de promenade clvlque burgerwandeling waren niet bestemd voor de modale volksmens. Het gamma van republikeinse toneelstukken beperkte zich volgens de bronnen in het Leiedepartement tot Brutus, L'amant trompé, Zaïre en een aantal niet nader benoemde stukken.

Sommige van die opvoeringen waren uitsluitend bestemd voor een publiek van overheidspersonen. Andere werden juist speciaal opgevoerd voor een volks, behoeftig publiek.

Hier en daar werden lokale toneelverenigingen hiervoor ingeschakeld. Als typisch volkse, landelijke spelen moet het krulbollen en de Franse variant jeu de boules vermeld, samen met kaartspelen. Ook publiekstrekkers zoals palingtrekken en eendevangen konden veel kijklustigen boeien. In Menen kwamen er naar verluidt mensen af op een palingvangspel op de Leie. B ijna de helft van de Menenaars ging kijken naar het spektakel. Soms organ iseerde men een vuurwerk. Om ook het volk te laten deelnemen aan de feestvreugde, hielden tal loze municipale besturen voedsel- en dran kuitdeli ngen.

B iervaten, broden, schepe l s rogge en zelfs vlees vonden zo hun weg naar de bevolking. Van sommige ontspanningsvormen i s het niet duidelij k of er naast de 'uitverkorenen' ook gewone mensen welkom waren.

Dit is bij voorbeeld het geval voor de steeds terugke rende bals gratis, gratis danspartijen. Deze vonden nu eens plaats in het gemeentehuis, dan weer i n een lokale herberg. Mogelijk is de p laats van het gebeuren een aanduiding voor segregatie tussen volk en el ite. Daarnaast werden er op gemeentelijk of privaat initiatief soms gelij ktijdig dansge legenheden op touw gezet in plaatselij ke her bergen. Bepaalde dansen werden op het podi um gebracht door militairen. De bevolking vormde dan het publiek.

Een mooi voorbeeld is het jeu du cheval fondu, een spel dat werd gespeeld in twee groepen die afwisselen 'paard' en 'ruiter' uitbeeldden. Generaal Rambouillet was ervan overtuigd dat derge l ij ke spelen de militairen zelf amuseerden én op de lachspieren werkten van de toeschou wers.

Volgens Ozouf deelden de revol utionairen de bevolking volgens leeftijd op in vier groepen. Hun deelname aan het offi ciële vermaak bestond in het meelopen in optochten. Van negen tot eenentwintig j aar behoorde je tot de categorie van de j eugd. Deze groep werd nog eens opgesplitst in drie leeftijdsgroepen. Wie eenentwintig was, werd beschouwd als volwassen. De jonge manne l ij ke republikein was nu rijp genoeg om te huwen en gezin uit te bouwen.

H ij kreeg stemrecht en mocht deelnemen aan het poli tieke leven. Ongehuwden speelden geen enkele rol bij de republikeinse feesten. Wie aan een bepaalde leeftij d nog geen echtgeno o t e had of kin derloos bleef, werd beschouwd als maat schappe l ij k mislukt.

Deze theorieën gaan ook op voor het Leiedepartement. In tal van municipaliteiten werden er twee of zelf drie wedstrijdjes jeu de boules i ngericht: Aan loop pelen en kaartspelen konden al leen mannen en jon gens deel nemen. B l ijkbaar was het niet evi dent dat vrouwen zich samen met mannen vermaakten. De jeugd vor;mde een heel peci fieke doelgroep omdat ze de toekomst van de republiek zou bepalen.

Deze achterliggende betekenis kwam ruimschoot aan bod op het feest van de Jeugd of de andere generatie feesten. Om de jeugd van haar zware taak bewust te maken, was,de onderwijzer an d lokale Fran e school niet onbelangrijk. Hij wa met zij n leerlingen één van d trouw t rem aanwezigen op al lerhande offi ïï nies en optochten. Sommige fee ten hadden dan w r tot d I d ver chiliende generati di ht r bij lkaar t olk brengen. Met h t fee f van d I soevereiniteit deed m t zi h moeite om b ide k n n all I ftijd cri pen bij de f, t lijkh d n t b tr kk n.

Volgen het verslag was het enthouia me onder het volk zo groot, dat een aantal plu ers zich spontaan opgaven voor deelname: C S 8 Symbolen en rituelen De republikeinse symboliek ontbrak op geen enkel feest. De toespraak, doorspekt met ymbolisch en retorisch taalgebruik werd beschouwd als het meest essentiële ingrediënt van iedere feestdag.

De spreker was meestal een lokale overheid of een militaire chef die tijdelijk in de municipaliteit verbleef. Municipaliteiten met een beperkt budget organiseerden vaak een sobere viering met als enig element een 'prijsbewuste' speech. Een vleugje demagogie was daarbij nooit veraf. Vooral wanneer de spreker het had over de priestervervolgingen of de conscriptie, kwamen de achterliggende doelstellingen van een toespraak duidelijk aan de oppervlakte.

Het publiek moest worden overtuigd van de 'geneugten' van het regime. Om een grotere groep toehoorders te bereiken, spraken sommige functionarissen in het Nederlands. Andere gaven het woord aan de zogenaamde 'volksmens' in publieke getuigenissen.

De Nieuwpoortse administratie probeerde het effect van het fe est van de Overwinning en de Erkentelijkheid te vergroten door getuigenissen van oorlogsveteranen in te lassen. De gewonden werden 'tentoongesteld' op een podium, deden hun verhaal en werden achteraf, ondersteund door de autoriteiten teruggebracht naar het hospitaal. Afgesloten ruimtes zoals de Te mple de la Loi wetstempel of de vergaderzaal van de municipale raad leenden zich goed voor orgelmuziek. In openlucht was het interessanter om luiddruchtige, militaire muziek te laten horen zoals tromgeroffel en gezangen.

Geweersalvo's en kanonschoten kunnen worden beschouwd als een vorm van 'alternatieve muziek'. Ze vervingen de traditionele kokken- en beiaardspelen, die de Republiek associeerde met de verboden katholieke eredienst. De muziekstukken of hymnen die het meest werden gezongen, waren het Chant du départ en de Marseillaise. Daarnaast hadden vele feesten hun eigen speciaal gecomponeerde, bijpassende hymne.

Ter gelegenheid van het rouwfeest van generaal Joubert zong men bijvoorbeeld een air lugubre rouwhymne. Het feest van de Vrede en de Ve reniging kreeg een toepasselijke Hymne à la Paix. Bij het feest van de dood van Lodewijk XVI en het fe est van de Vo lkssoevereiniteit vinden we kwantitatief de meeste liederen terug. De versie in Wakken werd gecomponeerd door Pieter Joost de Borchgrave.

In sommige municipaliteiten waren de lokale muzikanten niet altijd bereid hun diensten te verlenen aan de nieuwe machthebbers. Op het fe est van de Bejaarden in Zonnebeke mochten de oudjes zelf kiezen welke liedjes werden gezongen. De keuze bestond uit een resam Franstalige hymnen vertaald naar het.

Het l ij kt erop dat dat de lokale overheden eigenlij k van plan waren om p laat selij ke volksmuziek te laten horen. Om één of andere reden was dat op het l aatste moment niet moge l ijk: Had men plaatselijke volksmuzikanten u i tgenodigd die n i et ' opdaagden? Waren er i n de buu rt v an Zonnebeke geen geschikte muzikanten? Naast hoorbare symboliek, waren ook zicht bare symbolen alomtegenwoordig bij de feesten van het Directoire.

De vrij heidsboom, hét symbool bij uitstek van de eenheid in de republikeinse gemeenschap, troonde op ieder m arktplein. Op het feest van de dood van Lodewijk XVI moesten alle overheidsambte naren aan de voet van de vrij heidsboom j aar l ij ks hun trouwbelofte aan de Republiek her nieuwen.

I n vele municipaliteiten plantte men bij die gelegenheid een nieuwe vrij heidsboom om het 'vernieuwende' van het moment te symbol i seren. In Nieuwpoort schaarden de ambtenaren zich in het jaar V I I rond d e vrij heidsboom voor hun belofte van trouw.

Wegens het barre vriesweer besloot men af te zien van het plan om een nieuwe boom aan te plan te n. Het omgekeerde gebeurde in Lo. De vrieskou kon de enthou. B ijna alle ceremoniële handelingen vonden pl aats in de buurt van de vrijheidsboom.

De symbolen die werden meegedragen in de optocht varieerden volgens de aard van het feest. Om misverstanden te vermijden, wer den ze meestal gecombineerd met verklaren de panelen of vlaggen. Ook nep marme ren bustes en afbeeldingen van revolutionaire helden zoals Marat en Brutus werden soms meegedragen in de stoet. De driekleurige vlag dook overal en altijd op.

Uniformdracht was voor de functionarissen een onmisbaar gegeven. De frygische vrijheids muts kwam slechts sporadi sch voor. Generatiesymboliek het beeld van de familie met grootouder, ouders, kinderen, kleinkinderen werd vooral gebruikt in toepasselijke feesten zoals het feest van de Landbouw, de Gehuwden, de Volkssoevereiniteit en de Bejaarden. Met dit soort symboliek wilden de revolutionairen volgens Ariès de maatschappij voorstel len als een proces van verschillende levensfases.

B ij de generatiefeesten werd vooral de samenhang tussen de generaties en de daartoe nodige overgangsrites sterk in de verf gezet. Het ideale republikeinse feest bestond uit een stoet die de hele geschiedenis van de revolu tie voorstelde via symbolen, afbeeldingen, taferelen en nabootsingen. Dit beeld volgde de vooronderstell ing dat de ideeën van de mens worden gedirigeerd door wat hij voelt, ziet en ruikt.

Daarom speelde de revolutio naire symboliek in op alle zintuigen: Meestal hielden de lokale overheden eraan om 'verdienstelijk e per onen' te huldi gen. In Hooglede wond de municipale 0 er heid er geen doekje om. De eer te prij ging naar Marin De Wilde, ex-ag nt, landbouw r, htg vader van maar liefst 1 7 kinder n en noot van een jonge vrouw.

Pierre Me ure, een jonge naak van 2 1 mocht d tw d prij nd' Ib I in ontvang t nemen voor zijn ' htb ru jong even huwelijk met een al vrouw.

Door een vrijheids boom te plaatsen op het marktplein trachtte de overheid de gren tussen tad en platteland te vervagen.

Ook het symbool van la montagne de berg moet worden gezien tegen deze achtergrond. Bij hetfeest van de Landbouw verliet men in de meeste municipaliteiten ook letterlijk het stadscentrum om op het platteland aan 'landbouw' te doen. De ceremonieën van hetfeest van de Landbouw bestonden uit twee delen. Het eerste deel speelde zich af op het marktplein in de buurt van de vrijheidsboom. Meestal werden plaatselijke voorbeeldfiguren vereerd met prijzen of eretekens zoals de accolade fratemelle broederlijke omhelzing en offerde men landbouwproducten en -werktuigen op het vaderlandse altaar.

Het tweede deel van de ceremonieën vond plaats buiten het dorpscentrum op een weide waar men echt 'aan landbouw' ging doen. Eén van de plaatselijke autoriteiten bewerkte symbolisch de aarde. In Diksmuide waagde de voorzitter van de municipale raad zich zelfs op het gemeenschapsveld van het gehucht Beerst.

Daar trok hij de ploeg voort. Vandaar ook de absolute voorliefde van de Franse beleidsvoerders voor het 'amfitheater', een halve cirkel waarin de toeschouwers werden gepositioneerd. Zo kreeg men de indruk zich in een grote ruimte te bevinden, terwij l het voor de overheden toch mogelijk bleef om het publiek in het vizier te houden. CO Een nieuwe godsdienst Zuiver religieuze aspecten in de betekenis van godsdienst zijn er in het geselecteerde bronnenmateriaal over het Leiedepartement niet voorhanden.

Toch bevestigen de bronnen dat er bij de republikeinse ceremonieën sprake was van 'overdracht van sacraliteit', een symbolische vorm van religiositeit.

Om de betekenis van het katholicisme in het dagelijks leven van de mensen te verminderen, stelt Ozouf, installeerden de revolutionairen een nieuwe vorm van religiositeit. Deze weerspiegelde zich in de ceremoniële handelingen van de feesten.

De nabootsingsdrang ten opzichte van de katholieke godsdienst en de Oudheid was groot en hield ondermeer verband met de burgerlijke adoratie voor de antieke cultuur. Zo verving het patriottische altaar bijvoorbeeld het katholieke heiligdom.

De republikeinse hymne kwam in de plaats van psalmen en gebeden. Cl Het gebruik van de wetstempels, de vrijheidsboom, de burgerlijke begrafenissen en de zogenaamde aanroeping van het Etre Suprême, 72 de ontkerstening van kerken door een frygische muts op het kruis te plaatsen Het zijn stuk voor stuk signalen die wijzen op de bevestiging van Ozoufs these over 'overdracht van sacraliteit' voor de casus van het Leiedepartement.

Toch mag het effect van deze 'sacraliteit' op de gewone man niet overschat worden. De symbolen, opschriften en ceremonieën hadden vermoedelijk eerder een verrassend en bevreemdend effect dan dat ze de mentaliteit werkelijk beïnvloedden Feesten: De jaren IV en VI waren drukke feest jaren.

Het jaar VIII betekende dan weer een dieptepunt op feestvlak. Ook de jaren V en VII vertoonden weinig feestactiviteit. Was er minder reden tot feesten of komt deze conclusie voort uit te onvolledige bronnen?

De bloei in het jaar IV kan misschien worden verklaard doordat dit het eerste jaar was waarin de republikeinse feesten in de Verenigde Departementen werden geïntroduceerd. In het jaar VI kende de feestcultuur een heropleving door het enthousiaste ministerschap van François de Neufchäteau. Het dieptepunt in het jaar VIII is wellicht te wijten aan de politieke verschuiving van het Directoire naar het Consulaat.

In grote lijnen komen deze resultaten overeen met de tendenzen die Vovelle vas: In het jaar IV en VI was er een stevige machtsbasis, wat het succes van de feestcultuur bevorderde. De jaren m en V kenmerkten zich door een machtige oppositie, met een afname yan het aantal feesten als gevolg. In de kantons Elverdinge, Hooglede, Ingelmunster, MoorseIe, Roeselare, Rumbeke, Torhout en Wakken werd er minder gefeest dan in de andere municipaliteiten van het departement.

Eerder centraal gelegen kantons leken dus te ontsnappen aan een strenge overheidscontro Ie. Ook uit perifere kantons zoals Elverdinge en Wakken kwamen weinig feestverslagen. De kantons die direct grensden aan de departementshoofdplaats Brugge brachten dan weer wel regelmatig verslag uit over de feesten.

De kuststeden Oostende en Nieuwpoort lieten zich gewillig controleren. Globaal gezien kon de departementsadministratie ook rekenen op de medewerking van middelgrote centra zoals Ieper, Tielt en Veurne.

Het lijkt alsof de afstand van de municipaliteit ten opzichte van Brugge een belangrijk criterium was voor de volgzaamheid van de municipale besturen op het vlak van de feestcultuur.

Toch was dit zeker niet de enige factor. Bepaalde kantons onderhielden, ondanks hun vaak periferie ligging een meer intense correspondentie met de departementsoverheid dan andere.

Een voorbeeld van zo'n 'actief municipaal bestuur is Westkapelle. Vermoedelijk moet dit worden toegeschreven aan de ijver of politieke strekking van de lokale overheden.

Dit zijn echter allemaal zeer voorzichtige besluiten. Om de geografische en ruimtelijke spreiding van de feesten te duiden, zouden de plaatselijke omstandigheden van naderbij moeten worden bekeken. Volgende representatieve gemeenten werden eruit gelicht: Oostende, Ruiselede, Haringe-Roesbrugge, Hooglede, Kortrijk Feest en organisatie Onder het Consulaat en het Keizerrijk kwamen er overwegend weinig onverwachte hindernissen voor die de feestplannen in de war stuurden.

Meestal was het de willekeur en zucht naar uniformiteit van Bonaparte die een ordelijke gang van zaken verstoorde. Niet alleen liet hij bijvoorbeeld het hele keizerrijk om veiligheidsredenen?

Hij maakte er ook een gewoonte van de passages en haltes tijdens zijn reizen niet op voorhand aan te kondigen. Daardoor gingen geruchten en verzinsels vaak een eigen leven leiden. Onder het nieuwe politieke regime werd een oude 18de-eeuwse traditie 14 opnieuw voorgesteld: Volgen deze traditie kon een onbemiddeld maar voorbeeldig mei je naar aanleiding van een officie I feest trouwen met haar even voorbeeldige verloofde, een ex-militair.

De bruid chat werd vergoed door d overheid. In tb orie werd het rozenhuwelijk in bij w tg gekeurd. Toch vonden er voordien al d rg lijke ceremonieën plaat. Dit wa bij rb Id het geval in Brugge in , ter g I g nh id van het leven lang con ulaat an Bonapart. Aanvankelijk kozen de g m nt n z If h t bevoorrechte koppeltj n h t b drag an d bruid chat.

Later werd h t b drag d r d keizer va tg ënt op fran. De keuze van het paartje moest orden erantwoord tegenover de prefect. In tonden de Oostend e gemeenteraad leden voor een moeilijke keuze. De bruidd chat werd bekampt door vijf kandidates. De jarige Julie Va n To rre woonde al ind haar kindertijd in Oostende en wilde trouwen met Pierre François Huygbreghts die na 9 jaar legerdienst op rust was gesteld.

Cathérine Billiaert was haar rivale, een bakker dochter die zich had verloofd met Jean Te mwte, sinds drie jaar vrijwilliger in het Franse leger. Rosalie Baert 23 verbleef sinds zeven maanden in Oostende. Haar partner heette Ignace Venneman, een kok die vroeger als kustwachter bedrijvig was geweest.

Na lang aarzelen, won Rosalie Baert het pleit. Het gemeentebestuur bracht de prefect op de hoogte van het feit dat Rosalie Baert pas sinds 7 maand in Oostende woonde. Blijkbaar woog dit minpunt men prefereerde meisjes die al lang in de stad woonden op tegenover andere criteria. CS Waarom precies voor dit meisje werd gekozen, is niet zo duidelijk aan de hand van de karige informatie.

Alle kandidates waren jong en wilden trouwen met een ex-militair. Geleidelijk aan werd de organisatie van officiële feestelijkheden meer en meer overgeheveld naar het departementsbestuur en de gemeentebesturen. Vooral op het gebied van de volks gerichte ontspanning mochten de gemeentebesturen zelf kiezen welke spelen ze op het programma zetten.

De enige voorwaarde was dat ze in de lijn lagen van de lokale, volkse tradities. Niet alle lokaliteiten spendeerden evenveel tijd, geld en energie in de organisatie van officiële feesten.

De toestand van de gemeentekas was daarbij meestal van doorslaggevend belang. Ruiselede moet er in warmpjes ingezeten hebben, want het feest van de Heilige Napoleon werd gespreid over twee dagen. Op de officiële feestdag werden de dorpelingen vergast op een ringsteekspel en een kegelspel. De dag nadien zette men het feestgedruis verder met de jaarlijkse kermis waarop marktkramers en buitenlandse artiesten de vrolijke noot brachten.

In het jaar moedigde prefect Chauvelin het gemeentebestuur van Oostende expliciet aan om ondanks haar financiële put toch een aantal volksspelen te organiseren: In havensteden zoals Oostende waren er meer dan elders grote concentraties militairen en buitenlandse autoriteiten. Toch werden processies en civiele optochten in alle gemeenten minimum begeleid door een rijkswachter.

Naargelang de overheid steeds meer private initiatieven ging tolereren, verslapte ook de scherpe controle enigszins. De stad Oostende liet haar middenstanders in toe om ter gelegenheid van het levenslang consulaat van Bonaparte eigen dansgelegenheden en andere ontspanningsvormen te organiseren. Er gold slechts één voorwaarde: Ook hier is de functie en aanwezigheid van het volk moeilijk vast te stel len.

De herinvoering van het middeleeuwse monarchale model was er in ieder geval op gericht het vo k te mobi liseren. Dit dacht men te berei-. De onderdanen konden meevoe len met het wel en wee van de vorst. De the matiek van het huwelij ksfeest i n huwe l ij k , de geboorte van zij n zoon in geboorte van een kind , het j aarlijks terug kerende verj aardagsfeest op 1 5 augustus verjaardag en de.

Iedereen, arm of rijk, jong of oud, man of vrouw is vertrouwd met gebeurtenis ' sen zoals het huwel ij k of de geboorte van kinderen. Met herkenbare thema's en moder ne propagandamiddelen zoals voedsel bede l ingen en loterijen dachten de Parijse overhe den de grote massa aan te spreken.

De herintegra tie van de katholieke godsdienst in de officië le feestcultuur zorgde ongetwij feld voor een grotere interesse vanuit het volk voor de fees telijkheden. Ook het feit dat de kloof tussen officiële ontspanning en traditioneel vermaak steeds nauwer werd, speelde in de kaart van het regime.

In de doorgenomen bronnen is weinig cijfermateriaal voorhanden. Het enige cij fer dat duidelij k naar voor komt betreft Watou. Daar zouden i n op het feest van de Heilige Napoleon naar verluidt deel nemers geweest zijn. Dat zou betekenen dat bijna één derde van de totale bevolking van het dorp i n o p d e feestelijkheden aanwezig was.

Andere aanduidingen van eventuele volks participatie zijn veel zeldzamer dan in de gegevens van het Directoire. Dit is echter een logisch gevolg van de geringere omvang van het archief dat werd doorgenomen. Daarnaa t speelde ook de beknoptheid en de formalisti sche verslaggeving uit de periode een rol. Details werden over het algemeen weggelaten. L X X V I Inhoudelijk probeerden de keizerlijke feesten gelij ke tred te houden met de feest- en ont spann i ngsgewoonten van het volk.

Toch slaagden de overheden er niet in bet succes van de traditionele volksfeesten te evenaren. Getuige hiervan is bijvoorbeeld het verslag van de Ruiseleedse burgemeester uit H ij zal met lede ogen aan hoe mager de opkomst voor de officiële feestelijkheden wel was i n vergel ijking met de plaatselijke dorps kermis.

De sociale achter grond van de meisjes die met een bruiddschat werden begiftigd, is doorgaans moeilijk te achterhalen cfr. Waarschij nlij k maak ten niet al deze gepriviligeerden deel uit van 'het volk'. Vele gemeentebesturen ondervon den moeilijkheden om kandidates te vinden die aan alle vooropgestelde criteria voldeden. Bovendien stonden vele jongeren weigerach tig tegenover de i nstelling van het rozenbu welijk. Mogelijk reikte men de bruidsschat ten daarom soms uit aan minder pa sende kandidates.

Op het feest dat ter gelegenheid van een rozenhuwelij k werd georgani eerd, wa ove rigens niet eender wie uitgenodigd. Mee tal mondde een rozenhuwelijk uit in een privé etentje voor de plaatselij ke ambtenaren en de pasgehuwden.

Dit was bijvoorbeeld het ge al in Oostende waar het kersver e koppeltj samen met de lokale autoriteiten ging eten in het Hotel de la cour impériale. Van n echte toenaderingsp oging naar het 'g won volk' wa dan geen prake. Deze t lling zou echter moeten worden getoet t aan m r n lokale bronnen Vermaak rtrijk n In grote teden zoal Brugg, h I 00 tende b t dd n d g za dra n. Tegelijk maakten de stedelijke overheden het onder cheid tu sen volksontspanning en elitair ermaak.

Veelbetekenend is een theateroor telling ter gelegenheid van hetfeest van de Eendracht in Kortrijk. De bedoeling was de vermogende Kortrijkzanen naar de chouwburg te lokken om daarna de opbrengst van ticketverkoop aan de armen te chenken. In de regio Hooglede vinden we verder het damspel en hanen steekspel terug. De Haringse en Ruiseleedse autoriteiten trokken vaak een klimmast op. Ook organiseerden ze loopwedstrijden en partijtjes jeu de boules. Sommige spelen waren afgestemd op specifieke leeftijdsgroepen, gegroepeerd volgens sekse.

Aandacht voor kinderen was er alleen in Ruiselede. Het sociaal profiel van de deelnemers is ook hier vaak moeilijk af te lijnen. In landelijke dorpen kan er meestal geen verschil worden gemaakt tussen waardevolle en minder waardevolle prijzen.

Misschien is dit een aanwijzing voor een mogelijke homogeniteit tussen volks- en elitecultuur. De overheden hielden in ieder geval rekening met de ontspanningsgewoonten van het volk Symbolen en rituelen Nu de katholieke erdienst opnieuw werd getolereerd , ging men de binnenruimte van de kerk opnieuw gebruiken voor de ceremoniële aspecten van de feesten.

Alleen het burgerlijk huwelijk van rozenkoppeltjes en de civiele stoeten speelden zich nog af in de profane omgeving van het gemeentehuis en marktplein. Visuele symbolen werden meegedragen in allerhande optochten. De kroon, de piramide en de nationale vlag zijn slecht enkele voorbeelden. Vooral het portret van de keizer werd beschouwd als een belangrijk symbool. Traditionele prijzen zoals zilveren lepeltjes of gouden munten voor de winnaars van allerhande wedstrijden en spelen werden vervangen door speciaal gesmolten medailles die het keizerlijke gelaat toonden.

In optochten troonde men soms standbeelden van Napoleon mee. Op het feest van de Heilige Napoleon schreef de Ruiseleedse burgerlijke stand zelfs een kind in met de naam Napoleon. Ook muziek en toespraken maakten nog steeds deel uit van het feestrepertoire. Revolutionaire liederen zoals de Marseillaise en het Chant du départ vinden we terug tot op het einde van het Consulaat. In sommige landelijke gemeenten namen plaatselijke orkestjes van vioolspelers en fluitisten deel aan de officiële feesten.

De toespraak boette in ten opzichte van het Directoire. Inhoudelijk was ze vooral bedoeld om hulde te brengen aan Bonaparte of om de bevolking aan te sporen tot rust en kalmte. Een opvallend gegeven is dat priesters wel eens werden ingeschakeld om tijdens hun sermoen ook een woordje te zeggen over de officiële feestelijkheden.

In Gits sprak de priester een gebed uit waarin hij de gebeurtenissen van de slag bij Austerlitz en de keizerskroning toelichtte. Het religieuze aspect zou voortaan een niet onbelangrijk deel uitmaken van de nationale feesten.

Niet alleen bevatte ieder feest verplicht een eucharistiedienst, bij de rozenhuwelijken dook ook het huwelijkssacrament op. Kerkdiensten schoten overal als paddestoelen uit de grond en kenden hetzelfde traditionele verloop als onder het Ancien Régime. Extra waren het Te Deum en een kort persoonlijk eerbetoon aan de keizer. Van de bestudeerde lokaliteiten kwamen er in Oostende het meeste feesten voor. Van de stad Kortrijk zijn enkel de verslagen over hetfeest van de Eendracht en het feest van de Heilige Napoleon teruggevonden.

Het feestbeleid in Hooglede en het omliggende platteland vertoont in de bronnen nog de meeste gaten. Volgens de archiefbronnen werd er alleen in gefeest voor de keizerskroning. Toch krijgt men de indruk dat de jaren , en de drukste feest jaren waren. De beginjaren van het Consulaat en de eindjaren van het Keizerrijk vormden duidelijk overgangsperiodes met weinig feesten.

Aangezien geen stedelijke en gemeentelijke archleven werden ingekeken, kunnen deze stellingen niet met zekerheid worden beweerd.

Uitgebreide lokale onderzoeken zouden heel wat aanvullende informatie kunnen blootleggen. Er werden immers veel meer feesten gevierd dan merboven is aangegeven.

Meteen zou ook de band tussen loka- Ie omstandigheden, ligging en feestbeleid kunnen worden geduid. Het onderzoek dat mer werd gevoerd heeft dan ook geen andere dan een terrein verkennende waarde.

Tot slot De hierboven voorgestelde onderzoeksresultaten moeten worden gekaderd in de algemene theorievorming over de feestcultuur in de Franse tijd. De meeste theorieën wijten het falen van de republikeinse feesten aan de monotonie en het gebrek aan motivatie van de plaatselijke organisatoren.

Ook het feit dat de feesten niet beantwoordden aan de verwachtingen en noden van de gewone mensen wordt gezien als een bijkomende oorzaak van de vele mislukkingen. Tenslotte werkten het verlichtingsstreven en de culturele 'missie' van de republikeinen een positief effect met in de hand Ozouf.

De keizerlijke feestcultuur slaagde er gedeeltelijk in om deze tekortkomingen uit te schakelen. De symboliek werd vereenvoudigd, de katholieke eredienst heringevoerd en de beroeps- en amateurverenigingen ingeschakeld. Om het regime populair te maken, gaf de overheid ook de armen een beperkt deel van de koek.

Deze verklaringen stroken met de casus van het Leiedepartement. Tegelijk sturen de bronnen echter aan op afwijkende hypothesen. Het succes van de officiële feesten bij de gewone mensen in het Leiedepartement lijkt soms groter dan mstorici aangaven voor de Franse departementen.

Via volksspelen, voorstellingen en voedsel bedelingen trachtten de lokale overheden van het Leidepartement het volk regelmatig actief te betrekken bij het feestgebeuren. Opvallend bij de casus van het Leiedepartement is de grote diversiteit in aanpak tussen de municipale besturen.

Naast de verscmllen tu sen stad en platteland, bestaat er geen va te manier van feestvieren. Het bronnenmateriaal noopt du zeker niet tot een globaal negatieve beoordeling van de volksparticipatie. Hoe kan dit ver chi!

H t Leiedepartement was gecatalogeerd al pay conquis veroverd ge ied wat de regio e n ander tatuut gaf dan de Fran e d part m n ten. Bovendien bevond het Nederland talig departement zich aan de p ri ri an d Republiek en het latere Keiz rrijk. D gre p van de Parij e mini ter op dit d part m nt wa minder groot dan de ontr I r g bi - den gelegen binnen h t ro g r Frankrijk.

Ve le bewoner van h t L i d part m nt. Bovendien werden de Fran talige ceremonieën door het volk en door vele gezagdragers niet begrepen. Deze a pecten zorgden ervoor dat de overheden in het Leidepartement een ruimere autonomie genoten dan hun Franse collega's. Mwij kingen van het officiële feestprogramma werden sneller toegestaan en minder gecon troleerd. Sommige lokale autoriteiten stelden het feestprogramma bewust af op de verlan gens van de bevolking.

Waarom ze dit deden i niet duidelijk. Een aantal republikeinsge zinde en keizersgezinde gezagdragers wilden de feesten waarschij n l ij k echt populair maken. Andere anti-fransgezinde lokale overheden probeerden misschien zoveel mogelijk de traditionele gang van zaken ver der te zetten.

Na het doorploegen van heel wat archief bronnen uit de Franse tijd, moet de onder zoeker vaststellen dat bepaalde aspecten van het dagelijks leven bijna niet te achterhalen zijn. Schriftelijke bronnen hebben hun moge lijkheden maar ook beperkingen. In de huid kruipen van de tijdgenoten is onmogelijk. De omgang van het volk met de officiële feesten is een moeilijk in te sch atten factor. Vovelle heeft het bij het juiste eind wanneer hij zich de vraag stelt: Ook dit artikel reikt niet verder dan een hypothetische benadering van de mentali teit van de gewone mensen.

Openlijke tekens van verzet voor, tijdens of na een officieel feest komen bijna niet terug in de bronnen, zelfs niet in politieverslagen of gerechtelijke archieven. Dat het volk meestal niet laaiend enthousiast was over de feesten, blijkt uit het feit dat de verslagen geen oprecht tevreden regeringscommissarissen tonen én uit een aantal details.

We wezen al op de subjectiviteit en de formele stijl van de verslaggeving. S l u i merende verzetsdaden zoals Scott aangeeft met de term hidden transcript kunnen maar moeilijk worden ge traceerd aan de hand van de overgebleven verslagen. De overgeleverde archieven zij n geschreven i n d e taal van d e dominante groep. Waar er sporen zijn van openlijk ver zet, gaat het om een interpretatie door de dominante groep.

Kwantitatief onderzoek van andere bronnen in gemeentelijke archieven zou dit inzicht zeker en vast kunnen vergroten. Een uitdaging van formaat voor lokale vorsers!? Nijmegen, Sun, , p. Oorspronkelijk werd deze term gereserveerd voor strict religieuze handelingen en werden profane riten aangeduid met het begrip ceremonie.

De term 'feest' omvat vieringen in de algemene zin. Ook droevige of zwarte momenten, straatgeweld en andere rituelen die de collectieve gevoelens van mensen boven brengen, zijn feesten. Een feest omvat dus bijvoorbeeld ook wat vroeger werd omschreven als een 'volksgebruik'. Bevolking, arbeid en tewerkstelling in West Vlaanderen.

Het socio-economisch leven circa In: Sociale verhoudingen en structuren in het Zuiden. Put a small layer of sauce on bottom baking dish.

Alfredo saucebutter cream cheese parmesan half and chicken buillion cube add pesto taste. The best meal in world. Knip de plaatjes uit en doe ze in een envelop.

It s absolutely delicious boliver love homemade spaghetti. It is really good easy to fix andrea lasagna Julia We love made with italian sausage ricotta mozzarella Amanda my favorite food.

Susan Chicken parmagiana and just learned how to make it natsaver have say marinated with Italian spices how to cook a beef brisket flat cut served over nest of angel hair pasta is delicious. My favorite meal is Veal Parmigiana served spaghetti and marina sauce.

But a good lasagna is great too. A super easy way to fill the shells is Cuisinart 2 qt ice cream maker recipes use ziploc bag with corner snipped off. Mmmmmm Tonya Hanna I love Italian Fried Chicken Parmesean lb boneless skinless fresh tendersItalian seasoned bread crumbs egg bag shredded cheeseolive oil Heat small amount of frying pan wet and roll. Instead we will just Taco bell chalupa recipe look at the distribution of various features over female and texts.

Knorr four cheese risotto recipes Posted on 28 March 10 Best Pink Shrimp Recipes - Yummly - Ik geloof dat meneer bee heeft ingezet op een plan voor het slapen smiley The first option for machine learning features is traditional one.

A quick and easy minute meal the whole family will enjoy Course Main Cuisine American Servings Calories kcal Author Courtney teaspoon olive oil chicken thighs bone skin parsley dried garlic granulated salt pepper package baby bella mushrooms sliced Knorr Selects White Cheddar Broccoli Rice cups water large skillet heat ason with seasonings place down into pan. For whom we already know that they are an individual person rather than say husband wife couple board of editors official Twitterfeed. I love Lasagna of any kind Pesto and Alfredo sauces To test that we would have experiment with new feature types modeling exactly the difference between normalized and original form.

Possibly the other ngrams are just mirroring this quality of unigrams with effectiveness depending on how well represented.



..


For whom we already know that they are an individual person rather than say husband wife couple board of editors official Twitterfeed. I love Lasagna of any kind Pesto and Alfredo sauces To test that we would have experiment with new feature types modeling exactly the difference between normalized and original form. Possibly the other ngrams are just mirroring this quality of unigrams with effectiveness depending on how well represented.

The tokenizer counts on clear markers for these. On the male side we see rather different world Finally mentioning other users is apparently more often done by. Not because of the eating although make some pretty mean meatballs. Another interesting case is author. It was grand prize winner few years back haven found recipe to top. De schrik Als iemand ineens achter je staat dan For dessert tiramisu and Di Saronno straight up to pour in my steaming cup of cappuccino. A Yes I do B No hate supermarkets.

Our primary choice for classification was the use of Support Vector Machines viz. However it does not manage to achieve good results with the principal components that were best for other two systems Skip bigrams Two tokens in the tweet but not adjacent without any restrictions gap size. Cod croquettes portuguese Argentinian flank steak Mako shark recipe. Best comment Knip de plaatjes uit en doe ze in een envelop. Handdoeken Sierkussens en kussens Tafellopers en tafelkleden Tapijten en dekens Huistextiel Alles bekijken.

Kussens Matrassen Ontspanning Alles bekijken. Andere reinigingsproducten Drogers, strijkijzers en wasrekken Dweilen en bezems Luchtverfrissers Naaimachines Stofzuigers en schoonmaakrobots Stoomreinigen Schoonmaken, Stofzuigen en Strijken Alles bekijken. Barbecues Inrichting, verlichting en meubilair Insectenwerende middelen Tuinieren Tuinslangen en sprinklers Verlichting en tuindecoratie Tuin en Terras Alles bekijken.

Airconditioners en ventilators Elektrische boilers Luchtbevochtiger Radiators en kachels Verwarming en Airconditioning Alles bekijken. Doe-Het-Zelf en Gereedschap Alles bekijken. Culinaire sets Hammen en hamstandaards Koffiecapsules Sinaasappels en mandarijnen Eten Alles bekijken. Andere accessoires en pannen Boards keuken Keukendozen en brooddozen Kurkentrekker, blikopener en flesopener Lunchtrommels, voedselcontainers en saladekommen Raspen, cutters en schillers Spice en saus boten Keukenaccessoires en Keukengerei Alles bekijken.

Glazen en kannen Keukentextiel Kooksets Kopjes en thermoskannen Messen en messenslijpers Onderzetters, placemats en servetten Pannen Schotels, trays en bronnen Keukengerei Alles bekijken. Afzuigkappen Kranen Wastafels Keukenuitrusting Alles bekijken. Sterkedranken en Accessoires Alles bekijken. Anale pluggen Dubbele dildo's Glazen dildo's Klassieke dildo's Originele vibrators Prostaatmassageapparaten Realistische dildo's Vibrators met harnas Dildo's Alles bekijken.

Anale douches Erotische dobbelstenen Erotische virtual reality Kits voor klonen Sekskaarten Verg en tattoos Erotisch speelgoed en spelletjes Alles bekijken. Anale kralen Ben Wa ballen Orgasmeballen Alles bekijken. Anale vibrators G-spot Vibrators Klassieke vibrators Kogelvibrators Konijnvibrators Speciale vibrators Vibrators met afstandsbediening Vibrators met bediening door app Vibrators met camera Vibrators voor koppels Vibrators Alles bekijken.

Erotische Sets Alles bekijken. Accessoires Voor De Auto Alles bekijken. Camping en Bergen Alles bekijken. Kleding, Accessoires en Draagbare Technologie Alles bekijken. Koffers en Handbagage Alles bekijken. Massageriemen en Elektrostimulators Alles bekijken. Strand en Zwembad Alles bekijken. Behandelingen tegen cellulitis Manicure en pedicure Ontharen en scheren Schoonheidsproducten en Schoonheidsbehandelingen Alles bekijken.

Aftersun Bruiningslotions Melanineactivators Zelfbruiners Zonnebrandcrèmes voor het gezicht Zonnebrandcrèmes voor het lichaam Zonnebrandolieën Zonproducten Alles bekijken. Aftershave en lotions Behandelingen tegen rimpels Crèmes voor rond de ogen Reinigers Reinigers en scrubs Scheerschuim en -gel Serums Tonics en reiniging melk Vochtinbrengende en voedende crèmes Gezichtsverzorging Alles bekijken.

Anti-cellulitis en verstevigende crèmes Crèmes en lichaamsmelk Deodorants Intieme hygiëne Mondhygiëne Zepen en gels Lichaamsverzorging Alles bekijken. Natuurlijke Cosmetica Alles bekijken. Veel Cosmetische Geurstoffen Alles bekijken. Andere schoolspullen Etuis Schoolrugzakken Schoolbenodigdheden Alles bekijken. Andere speelgoed Auto's, racebanen en radiografisch bestuurbare auto's Autopeds en driewielers Bordspellen voor kinderen Buiten spelen Educatieve spellen Poppen en knuffels Puzzels en bouwwerken Speelgoed voor baby's Spelen dat je volwassen bent Speelgoed en Spellen Alles bekijken.

Alkaline batterijen Batterijladers Knoopbatterijen Oplaadbare batterijen Zink-koolstof batterijen Elektronica Batterijen Alles bekijken. Consoles Consoles accessoires Drones en robots elektrische scooters Videospelletjes Virtual reality brillen Elektronica Gaming Alles bekijken. Accessoires voor gsm's en tablets Activiteitenarmbanden Bluetooth headset met microfoon E-boeken en hoesjes hoofdtelefoon met microfoon Mobiele telefoon hoesjes Mobieltjes Power bank Schermbeschermers Selfiesticks Sets voor Bluetooth handsfree bellen Smartwatches Tablethoezen Tablets USB-opladers en kabels Vaste telefoons en IP-telefoons Walkietalkies Elektronica Telefoons en tablets Alles bekijken.

Shampoos, maskertjes, kammen, haardrogers, stijltangen Vormende Spray Hairsprays Redken. Niet-zuiverende Conditioner Lanofil Revlon. Masker Color Abril Et Nature. Volumegevend Spray Be Fabulous Revlon.




Ik zoek een slaaf tantra massage essen

  • Mollige meiden neuken in de vrije natuur
  • Beffende meiden goedkope escort groningen
  • Klaar komende vrouwen sexy en geil

Gratis geile negerinnen opa vingert


All in there appear to be quite few features related style after. We see the women focusing on personal matters leading to important content words like love and boyfriend style other pronouns. Geef elk tweetal een envelop.

This meant that if we still wanted to use knn would have reduce the dimensionality of our feature vectors. Dick en Anna gaan vrijdag trouwen. It then chose class for which final score is highest. If we look at the rest of top males Table may see more varied topics but wide recognizability stays. Kussens Matrassen Ontspanning Alles bekijken. Andere reinigingsproducten Drogers, strijkijzers en wasrekken Dweilen en bezems Luchtverfrissers Naaimachines Stofzuigers en schoonmaakrobots Stoomreinigen Schoonmaken, Stofzuigen en Strijken Alles bekijken.

Barbecues Inrichting, verlichting en meubilair Insectenwerende middelen Tuinieren Tuinslangen en sprinklers Verlichting en tuindecoratie Tuin en Terras Alles bekijken.

Airconditioners en ventilators Elektrische boilers Luchtbevochtiger Radiators en kachels Verwarming en Airconditioning Alles bekijken. Doe-Het-Zelf en Gereedschap Alles bekijken. Culinaire sets Hammen en hamstandaards Koffiecapsules Sinaasappels en mandarijnen Eten Alles bekijken.

Andere accessoires en pannen Boards keuken Keukendozen en brooddozen Kurkentrekker, blikopener en flesopener Lunchtrommels, voedselcontainers en saladekommen Raspen, cutters en schillers Spice en saus boten Keukenaccessoires en Keukengerei Alles bekijken. Glazen en kannen Keukentextiel Kooksets Kopjes en thermoskannen Messen en messenslijpers Onderzetters, placemats en servetten Pannen Schotels, trays en bronnen Keukengerei Alles bekijken.

Afzuigkappen Kranen Wastafels Keukenuitrusting Alles bekijken. Sterkedranken en Accessoires Alles bekijken. Anale pluggen Dubbele dildo's Glazen dildo's Klassieke dildo's Originele vibrators Prostaatmassageapparaten Realistische dildo's Vibrators met harnas Dildo's Alles bekijken. Anale douches Erotische dobbelstenen Erotische virtual reality Kits voor klonen Sekskaarten Verg en tattoos Erotisch speelgoed en spelletjes Alles bekijken. Anale kralen Ben Wa ballen Orgasmeballen Alles bekijken.

Anale vibrators G-spot Vibrators Klassieke vibrators Kogelvibrators Konijnvibrators Speciale vibrators Vibrators met afstandsbediening Vibrators met bediening door app Vibrators met camera Vibrators voor koppels Vibrators Alles bekijken. Erotische Sets Alles bekijken. Accessoires Voor De Auto Alles bekijken.

Camping en Bergen Alles bekijken. Kleding, Accessoires en Draagbare Technologie Alles bekijken. Koffers en Handbagage Alles bekijken. Massageriemen en Elektrostimulators Alles bekijken. Strand en Zwembad Alles bekijken. Behandelingen tegen cellulitis Manicure en pedicure Ontharen en scheren Schoonheidsproducten en Schoonheidsbehandelingen Alles bekijken.

Aftersun Bruiningslotions Melanineactivators Zelfbruiners Zonnebrandcrèmes voor het gezicht Zonnebrandcrèmes voor het lichaam Zonnebrandolieën Zonproducten Alles bekijken. Aftershave en lotions Behandelingen tegen rimpels Crèmes voor rond de ogen Reinigers Reinigers en scrubs Scheerschuim en -gel Serums Tonics en reiniging melk Vochtinbrengende en voedende crèmes Gezichtsverzorging Alles bekijken.

Anti-cellulitis en verstevigende crèmes Crèmes en lichaamsmelk Deodorants Intieme hygiëne Mondhygiëne Zepen en gels Lichaamsverzorging Alles bekijken.

Om één of andere reden was dat op het l aatste moment niet moge l ijk: Had men plaatselijke volksmuzikanten u i tgenodigd die n i et ' opdaagden? Waren er i n de buu rt v an Zonnebeke geen geschikte muzikanten? Naast hoorbare symboliek, waren ook zicht bare symbolen alomtegenwoordig bij de feesten van het Directoire. De vrij heidsboom, hét symbool bij uitstek van de eenheid in de republikeinse gemeenschap, troonde op ieder m arktplein.

Op het feest van de dood van Lodewijk XVI moesten alle overheidsambte naren aan de voet van de vrij heidsboom j aar l ij ks hun trouwbelofte aan de Republiek her nieuwen. I n vele municipaliteiten plantte men bij die gelegenheid een nieuwe vrij heidsboom om het 'vernieuwende' van het moment te symbol i seren. In Nieuwpoort schaarden de ambtenaren zich in het jaar V I I rond d e vrij heidsboom voor hun belofte van trouw.

Wegens het barre vriesweer besloot men af te zien van het plan om een nieuwe boom aan te plan te n. Het omgekeerde gebeurde in Lo. De vrieskou kon de enthou. B ijna alle ceremoniële handelingen vonden pl aats in de buurt van de vrijheidsboom. De symbolen die werden meegedragen in de optocht varieerden volgens de aard van het feest.

Om misverstanden te vermijden, wer den ze meestal gecombineerd met verklaren de panelen of vlaggen. Ook nep marme ren bustes en afbeeldingen van revolutionaire helden zoals Marat en Brutus werden soms meegedragen in de stoet.

De driekleurige vlag dook overal en altijd op. Uniformdracht was voor de functionarissen een onmisbaar gegeven. De frygische vrijheids muts kwam slechts sporadi sch voor. Generatiesymboliek het beeld van de familie met grootouder, ouders, kinderen, kleinkinderen werd vooral gebruikt in toepasselijke feesten zoals het feest van de Landbouw, de Gehuwden, de Volkssoevereiniteit en de Bejaarden.

Met dit soort symboliek wilden de revolutionairen volgens Ariès de maatschappij voorstel len als een proces van verschillende levensfases.

B ij de generatiefeesten werd vooral de samenhang tussen de generaties en de daartoe nodige overgangsrites sterk in de verf gezet. Het ideale republikeinse feest bestond uit een stoet die de hele geschiedenis van de revolu tie voorstelde via symbolen, afbeeldingen, taferelen en nabootsingen. Dit beeld volgde de vooronderstell ing dat de ideeën van de mens worden gedirigeerd door wat hij voelt, ziet en ruikt.

Daarom speelde de revolutio naire symboliek in op alle zintuigen: Meestal hielden de lokale overheden eraan om 'verdienstelijk e per onen' te huldi gen. In Hooglede wond de municipale 0 er heid er geen doekje om.

De eer te prij ging naar Marin De Wilde, ex-ag nt, landbouw r, htg vader van maar liefst 1 7 kinder n en noot van een jonge vrouw. Pierre Me ure, een jonge naak van 2 1 mocht d tw d prij nd' Ib I in ontvang t nemen voor zijn ' htb ru jong even huwelijk met een al vrouw.

Door een vrijheids boom te plaatsen op het marktplein trachtte de overheid de gren tussen tad en platteland te vervagen. Ook het symbool van la montagne de berg moet worden gezien tegen deze achtergrond. Bij hetfeest van de Landbouw verliet men in de meeste municipaliteiten ook letterlijk het stadscentrum om op het platteland aan 'landbouw' te doen. De ceremonieën van hetfeest van de Landbouw bestonden uit twee delen.

Het eerste deel speelde zich af op het marktplein in de buurt van de vrijheidsboom. Meestal werden plaatselijke voorbeeldfiguren vereerd met prijzen of eretekens zoals de accolade fratemelle broederlijke omhelzing en offerde men landbouwproducten en -werktuigen op het vaderlandse altaar.

Het tweede deel van de ceremonieën vond plaats buiten het dorpscentrum op een weide waar men echt 'aan landbouw' ging doen. Eén van de plaatselijke autoriteiten bewerkte symbolisch de aarde.

In Diksmuide waagde de voorzitter van de municipale raad zich zelfs op het gemeenschapsveld van het gehucht Beerst. Daar trok hij de ploeg voort. Vandaar ook de absolute voorliefde van de Franse beleidsvoerders voor het 'amfitheater', een halve cirkel waarin de toeschouwers werden gepositioneerd. Zo kreeg men de indruk zich in een grote ruimte te bevinden, terwij l het voor de overheden toch mogelijk bleef om het publiek in het vizier te houden.

CO Een nieuwe godsdienst Zuiver religieuze aspecten in de betekenis van godsdienst zijn er in het geselecteerde bronnenmateriaal over het Leiedepartement niet voorhanden. Toch bevestigen de bronnen dat er bij de republikeinse ceremonieën sprake was van 'overdracht van sacraliteit', een symbolische vorm van religiositeit.

Om de betekenis van het katholicisme in het dagelijks leven van de mensen te verminderen, stelt Ozouf, installeerden de revolutionairen een nieuwe vorm van religiositeit. Deze weerspiegelde zich in de ceremoniële handelingen van de feesten.

De nabootsingsdrang ten opzichte van de katholieke godsdienst en de Oudheid was groot en hield ondermeer verband met de burgerlijke adoratie voor de antieke cultuur. Zo verving het patriottische altaar bijvoorbeeld het katholieke heiligdom. De republikeinse hymne kwam in de plaats van psalmen en gebeden. Cl Het gebruik van de wetstempels, de vrijheidsboom, de burgerlijke begrafenissen en de zogenaamde aanroeping van het Etre Suprême, 72 de ontkerstening van kerken door een frygische muts op het kruis te plaatsen Het zijn stuk voor stuk signalen die wijzen op de bevestiging van Ozoufs these over 'overdracht van sacraliteit' voor de casus van het Leiedepartement.

Toch mag het effect van deze 'sacraliteit' op de gewone man niet overschat worden. De symbolen, opschriften en ceremonieën hadden vermoedelijk eerder een verrassend en bevreemdend effect dan dat ze de mentaliteit werkelijk beïnvloedden Feesten: De jaren IV en VI waren drukke feest jaren.

Het jaar VIII betekende dan weer een dieptepunt op feestvlak. Ook de jaren V en VII vertoonden weinig feestactiviteit. Was er minder reden tot feesten of komt deze conclusie voort uit te onvolledige bronnen? De bloei in het jaar IV kan misschien worden verklaard doordat dit het eerste jaar was waarin de republikeinse feesten in de Verenigde Departementen werden geïntroduceerd.

In het jaar VI kende de feestcultuur een heropleving door het enthousiaste ministerschap van François de Neufchäteau. Het dieptepunt in het jaar VIII is wellicht te wijten aan de politieke verschuiving van het Directoire naar het Consulaat.

In grote lijnen komen deze resultaten overeen met de tendenzen die Vovelle vas: In het jaar IV en VI was er een stevige machtsbasis, wat het succes van de feestcultuur bevorderde. De jaren m en V kenmerkten zich door een machtige oppositie, met een afname yan het aantal feesten als gevolg. In de kantons Elverdinge, Hooglede, Ingelmunster, MoorseIe, Roeselare, Rumbeke, Torhout en Wakken werd er minder gefeest dan in de andere municipaliteiten van het departement.

Eerder centraal gelegen kantons leken dus te ontsnappen aan een strenge overheidscontro Ie. Ook uit perifere kantons zoals Elverdinge en Wakken kwamen weinig feestverslagen.

De kantons die direct grensden aan de departementshoofdplaats Brugge brachten dan weer wel regelmatig verslag uit over de feesten. De kuststeden Oostende en Nieuwpoort lieten zich gewillig controleren. Globaal gezien kon de departementsadministratie ook rekenen op de medewerking van middelgrote centra zoals Ieper, Tielt en Veurne. Het lijkt alsof de afstand van de municipaliteit ten opzichte van Brugge een belangrijk criterium was voor de volgzaamheid van de municipale besturen op het vlak van de feestcultuur.

Toch was dit zeker niet de enige factor. Bepaalde kantons onderhielden, ondanks hun vaak periferie ligging een meer intense correspondentie met de departementsoverheid dan andere. Een voorbeeld van zo'n 'actief municipaal bestuur is Westkapelle. Vermoedelijk moet dit worden toegeschreven aan de ijver of politieke strekking van de lokale overheden. Dit zijn echter allemaal zeer voorzichtige besluiten. Om de geografische en ruimtelijke spreiding van de feesten te duiden, zouden de plaatselijke omstandigheden van naderbij moeten worden bekeken.

Volgende representatieve gemeenten werden eruit gelicht: Oostende, Ruiselede, Haringe-Roesbrugge, Hooglede, Kortrijk Feest en organisatie Onder het Consulaat en het Keizerrijk kwamen er overwegend weinig onverwachte hindernissen voor die de feestplannen in de war stuurden. Meestal was het de willekeur en zucht naar uniformiteit van Bonaparte die een ordelijke gang van zaken verstoorde. Niet alleen liet hij bijvoorbeeld het hele keizerrijk om veiligheidsredenen?

Hij maakte er ook een gewoonte van de passages en haltes tijdens zijn reizen niet op voorhand aan te kondigen. Daardoor gingen geruchten en verzinsels vaak een eigen leven leiden. Onder het nieuwe politieke regime werd een oude 18de-eeuwse traditie 14 opnieuw voorgesteld: Volgen deze traditie kon een onbemiddeld maar voorbeeldig mei je naar aanleiding van een officie I feest trouwen met haar even voorbeeldige verloofde, een ex-militair.

De bruid chat werd vergoed door d overheid. In tb orie werd het rozenhuwelijk in bij w tg gekeurd. Toch vonden er voordien al d rg lijke ceremonieën plaat. Dit wa bij rb Id het geval in Brugge in , ter g I g nh id van het leven lang con ulaat an Bonapart.

Aanvankelijk kozen de g m nt n z If h t bevoorrechte koppeltj n h t b drag an d bruid chat. Later werd h t b drag d r d keizer va tg ënt op fran.

De keuze van het paartje moest orden erantwoord tegenover de prefect. In tonden de Oostend e gemeenteraad leden voor een moeilijke keuze. De bruidd chat werd bekampt door vijf kandidates. De jarige Julie Va n To rre woonde al ind haar kindertijd in Oostende en wilde trouwen met Pierre François Huygbreghts die na 9 jaar legerdienst op rust was gesteld.

Cathérine Billiaert was haar rivale, een bakker dochter die zich had verloofd met Jean Te mwte, sinds drie jaar vrijwilliger in het Franse leger. Rosalie Baert 23 verbleef sinds zeven maanden in Oostende. Haar partner heette Ignace Venneman, een kok die vroeger als kustwachter bedrijvig was geweest. Na lang aarzelen, won Rosalie Baert het pleit. Het gemeentebestuur bracht de prefect op de hoogte van het feit dat Rosalie Baert pas sinds 7 maand in Oostende woonde.

Blijkbaar woog dit minpunt men prefereerde meisjes die al lang in de stad woonden op tegenover andere criteria. CS Waarom precies voor dit meisje werd gekozen, is niet zo duidelijk aan de hand van de karige informatie. Alle kandidates waren jong en wilden trouwen met een ex-militair. Geleidelijk aan werd de organisatie van officiële feestelijkheden meer en meer overgeheveld naar het departementsbestuur en de gemeentebesturen.

Vooral op het gebied van de volks gerichte ontspanning mochten de gemeentebesturen zelf kiezen welke spelen ze op het programma zetten. De enige voorwaarde was dat ze in de lijn lagen van de lokale, volkse tradities. Niet alle lokaliteiten spendeerden evenveel tijd, geld en energie in de organisatie van officiële feesten. De toestand van de gemeentekas was daarbij meestal van doorslaggevend belang. Ruiselede moet er in warmpjes ingezeten hebben, want het feest van de Heilige Napoleon werd gespreid over twee dagen.

Op de officiële feestdag werden de dorpelingen vergast op een ringsteekspel en een kegelspel. De dag nadien zette men het feestgedruis verder met de jaarlijkse kermis waarop marktkramers en buitenlandse artiesten de vrolijke noot brachten. In het jaar moedigde prefect Chauvelin het gemeentebestuur van Oostende expliciet aan om ondanks haar financiële put toch een aantal volksspelen te organiseren: In havensteden zoals Oostende waren er meer dan elders grote concentraties militairen en buitenlandse autoriteiten.

Toch werden processies en civiele optochten in alle gemeenten minimum begeleid door een rijkswachter. Naargelang de overheid steeds meer private initiatieven ging tolereren, verslapte ook de scherpe controle enigszins. De stad Oostende liet haar middenstanders in toe om ter gelegenheid van het levenslang consulaat van Bonaparte eigen dansgelegenheden en andere ontspanningsvormen te organiseren. Er gold slechts één voorwaarde: Ook hier is de functie en aanwezigheid van het volk moeilijk vast te stel len.

De herinvoering van het middeleeuwse monarchale model was er in ieder geval op gericht het vo k te mobi liseren. Dit dacht men te berei-. De onderdanen konden meevoe len met het wel en wee van de vorst. De the matiek van het huwelij ksfeest i n huwe l ij k , de geboorte van zij n zoon in geboorte van een kind , het j aarlijks terug kerende verj aardagsfeest op 1 5 augustus verjaardag en de.

Iedereen, arm of rijk, jong of oud, man of vrouw is vertrouwd met gebeurtenis ' sen zoals het huwel ij k of de geboorte van kinderen. Met herkenbare thema's en moder ne propagandamiddelen zoals voedsel bede l ingen en loterijen dachten de Parijse overhe den de grote massa aan te spreken.

De herintegra tie van de katholieke godsdienst in de officië le feestcultuur zorgde ongetwij feld voor een grotere interesse vanuit het volk voor de fees telijkheden.

Ook het feit dat de kloof tussen officiële ontspanning en traditioneel vermaak steeds nauwer werd, speelde in de kaart van het regime. In de doorgenomen bronnen is weinig cijfermateriaal voorhanden.

Het enige cij fer dat duidelij k naar voor komt betreft Watou. Daar zouden i n op het feest van de Heilige Napoleon naar verluidt deel nemers geweest zijn. Dat zou betekenen dat bijna één derde van de totale bevolking van het dorp i n o p d e feestelijkheden aanwezig was. Andere aanduidingen van eventuele volks participatie zijn veel zeldzamer dan in de gegevens van het Directoire.

Dit is echter een logisch gevolg van de geringere omvang van het archief dat werd doorgenomen. Daarnaa t speelde ook de beknoptheid en de formalisti sche verslaggeving uit de periode een rol. Details werden over het algemeen weggelaten. L X X V I Inhoudelijk probeerden de keizerlijke feesten gelij ke tred te houden met de feest- en ont spann i ngsgewoonten van het volk.

Toch slaagden de overheden er niet in bet succes van de traditionele volksfeesten te evenaren. Getuige hiervan is bijvoorbeeld het verslag van de Ruiseleedse burgemeester uit H ij zal met lede ogen aan hoe mager de opkomst voor de officiële feestelijkheden wel was i n vergel ijking met de plaatselijke dorps kermis.

De sociale achter grond van de meisjes die met een bruiddschat werden begiftigd, is doorgaans moeilijk te achterhalen cfr. Waarschij nlij k maak ten niet al deze gepriviligeerden deel uit van 'het volk'. Vele gemeentebesturen ondervon den moeilijkheden om kandidates te vinden die aan alle vooropgestelde criteria voldeden. Bovendien stonden vele jongeren weigerach tig tegenover de i nstelling van het rozenbu welijk. Mogelijk reikte men de bruidsschat ten daarom soms uit aan minder pa sende kandidates.

Op het feest dat ter gelegenheid van een rozenhuwelij k werd georgani eerd, wa ove rigens niet eender wie uitgenodigd. Mee tal mondde een rozenhuwelijk uit in een privé etentje voor de plaatselij ke ambtenaren en de pasgehuwden. Dit was bijvoorbeeld het ge al in Oostende waar het kersver e koppeltj samen met de lokale autoriteiten ging eten in het Hotel de la cour impériale.

Van n echte toenaderingsp oging naar het 'g won volk' wa dan geen prake. Deze t lling zou echter moeten worden getoet t aan m r n lokale bronnen Vermaak rtrijk n In grote teden zoal Brugg, h I 00 tende b t dd n d g za dra n. Tegelijk maakten de stedelijke overheden het onder cheid tu sen volksontspanning en elitair ermaak.

Veelbetekenend is een theateroor telling ter gelegenheid van hetfeest van de Eendracht in Kortrijk. De bedoeling was de vermogende Kortrijkzanen naar de chouwburg te lokken om daarna de opbrengst van ticketverkoop aan de armen te chenken. In de regio Hooglede vinden we verder het damspel en hanen steekspel terug. De Haringse en Ruiseleedse autoriteiten trokken vaak een klimmast op. Ook organiseerden ze loopwedstrijden en partijtjes jeu de boules. Sommige spelen waren afgestemd op specifieke leeftijdsgroepen, gegroepeerd volgens sekse.

Aandacht voor kinderen was er alleen in Ruiselede. Het sociaal profiel van de deelnemers is ook hier vaak moeilijk af te lijnen. In landelijke dorpen kan er meestal geen verschil worden gemaakt tussen waardevolle en minder waardevolle prijzen. Misschien is dit een aanwijzing voor een mogelijke homogeniteit tussen volks- en elitecultuur.

De overheden hielden in ieder geval rekening met de ontspanningsgewoonten van het volk Symbolen en rituelen Nu de katholieke erdienst opnieuw werd getolereerd , ging men de binnenruimte van de kerk opnieuw gebruiken voor de ceremoniële aspecten van de feesten.

Alleen het burgerlijk huwelijk van rozenkoppeltjes en de civiele stoeten speelden zich nog af in de profane omgeving van het gemeentehuis en marktplein. Visuele symbolen werden meegedragen in allerhande optochten.

De kroon, de piramide en de nationale vlag zijn slecht enkele voorbeelden. Vooral het portret van de keizer werd beschouwd als een belangrijk symbool. Traditionele prijzen zoals zilveren lepeltjes of gouden munten voor de winnaars van allerhande wedstrijden en spelen werden vervangen door speciaal gesmolten medailles die het keizerlijke gelaat toonden.

In optochten troonde men soms standbeelden van Napoleon mee. Op het feest van de Heilige Napoleon schreef de Ruiseleedse burgerlijke stand zelfs een kind in met de naam Napoleon. Ook muziek en toespraken maakten nog steeds deel uit van het feestrepertoire.

Revolutionaire liederen zoals de Marseillaise en het Chant du départ vinden we terug tot op het einde van het Consulaat. In sommige landelijke gemeenten namen plaatselijke orkestjes van vioolspelers en fluitisten deel aan de officiële feesten. De toespraak boette in ten opzichte van het Directoire. Inhoudelijk was ze vooral bedoeld om hulde te brengen aan Bonaparte of om de bevolking aan te sporen tot rust en kalmte.

Een opvallend gegeven is dat priesters wel eens werden ingeschakeld om tijdens hun sermoen ook een woordje te zeggen over de officiële feestelijkheden. In Gits sprak de priester een gebed uit waarin hij de gebeurtenissen van de slag bij Austerlitz en de keizerskroning toelichtte. Het religieuze aspect zou voortaan een niet onbelangrijk deel uitmaken van de nationale feesten.

Niet alleen bevatte ieder feest verplicht een eucharistiedienst, bij de rozenhuwelijken dook ook het huwelijkssacrament op. Kerkdiensten schoten overal als paddestoelen uit de grond en kenden hetzelfde traditionele verloop als onder het Ancien Régime. Extra waren het Te Deum en een kort persoonlijk eerbetoon aan de keizer. Van de bestudeerde lokaliteiten kwamen er in Oostende het meeste feesten voor. Van de stad Kortrijk zijn enkel de verslagen over hetfeest van de Eendracht en het feest van de Heilige Napoleon teruggevonden.

Het feestbeleid in Hooglede en het omliggende platteland vertoont in de bronnen nog de meeste gaten. Volgens de archiefbronnen werd er alleen in gefeest voor de keizerskroning.

Toch krijgt men de indruk dat de jaren , en de drukste feest jaren waren. De beginjaren van het Consulaat en de eindjaren van het Keizerrijk vormden duidelijk overgangsperiodes met weinig feesten. Aangezien geen stedelijke en gemeentelijke archleven werden ingekeken, kunnen deze stellingen niet met zekerheid worden beweerd.

Uitgebreide lokale onderzoeken zouden heel wat aanvullende informatie kunnen blootleggen. Er werden immers veel meer feesten gevierd dan merboven is aangegeven.

Meteen zou ook de band tussen loka- Ie omstandigheden, ligging en feestbeleid kunnen worden geduid. Het onderzoek dat mer werd gevoerd heeft dan ook geen andere dan een terrein verkennende waarde.

Tot slot De hierboven voorgestelde onderzoeksresultaten moeten worden gekaderd in de algemene theorievorming over de feestcultuur in de Franse tijd. De meeste theorieën wijten het falen van de republikeinse feesten aan de monotonie en het gebrek aan motivatie van de plaatselijke organisatoren. Ook het feit dat de feesten niet beantwoordden aan de verwachtingen en noden van de gewone mensen wordt gezien als een bijkomende oorzaak van de vele mislukkingen.

Tenslotte werkten het verlichtingsstreven en de culturele 'missie' van de republikeinen een positief effect met in de hand Ozouf. De keizerlijke feestcultuur slaagde er gedeeltelijk in om deze tekortkomingen uit te schakelen. De symboliek werd vereenvoudigd, de katholieke eredienst heringevoerd en de beroeps- en amateurverenigingen ingeschakeld.

Om het regime populair te maken, gaf de overheid ook de armen een beperkt deel van de koek. Deze verklaringen stroken met de casus van het Leiedepartement.

Tegelijk sturen de bronnen echter aan op afwijkende hypothesen. Het succes van de officiële feesten bij de gewone mensen in het Leiedepartement lijkt soms groter dan mstorici aangaven voor de Franse departementen. Via volksspelen, voorstellingen en voedsel bedelingen trachtten de lokale overheden van het Leidepartement het volk regelmatig actief te betrekken bij het feestgebeuren.

Opvallend bij de casus van het Leiedepartement is de grote diversiteit in aanpak tussen de municipale besturen. Naast de verscmllen tu sen stad en platteland, bestaat er geen va te manier van feestvieren. Het bronnenmateriaal noopt du zeker niet tot een globaal negatieve beoordeling van de volksparticipatie. Hoe kan dit ver chi! H t Leiedepartement was gecatalogeerd al pay conquis veroverd ge ied wat de regio e n ander tatuut gaf dan de Fran e d part m n ten.

Bovendien bevond het Nederland talig departement zich aan de p ri ri an d Republiek en het latere Keiz rrijk. D gre p van de Parij e mini ter op dit d part m nt wa minder groot dan de ontr I r g bi - den gelegen binnen h t ro g r Frankrijk.

Ve le bewoner van h t L i d part m nt. Bovendien werden de Fran talige ceremonieën door het volk en door vele gezagdragers niet begrepen. Deze a pecten zorgden ervoor dat de overheden in het Leidepartement een ruimere autonomie genoten dan hun Franse collega's.

Mwij kingen van het officiële feestprogramma werden sneller toegestaan en minder gecon troleerd. Sommige lokale autoriteiten stelden het feestprogramma bewust af op de verlan gens van de bevolking. Waarom ze dit deden i niet duidelijk. Een aantal republikeinsge zinde en keizersgezinde gezagdragers wilden de feesten waarschij n l ij k echt populair maken.

Andere anti-fransgezinde lokale overheden probeerden misschien zoveel mogelijk de traditionele gang van zaken ver der te zetten.

Na het doorploegen van heel wat archief bronnen uit de Franse tijd, moet de onder zoeker vaststellen dat bepaalde aspecten van het dagelijks leven bijna niet te achterhalen zijn. Schriftelijke bronnen hebben hun moge lijkheden maar ook beperkingen. In de huid kruipen van de tijdgenoten is onmogelijk. De omgang van het volk met de officiële feesten is een moeilijk in te sch atten factor.

Vovelle heeft het bij het juiste eind wanneer hij zich de vraag stelt: Ook dit artikel reikt niet verder dan een hypothetische benadering van de mentali teit van de gewone mensen. Openlijke tekens van verzet voor, tijdens of na een officieel feest komen bijna niet terug in de bronnen, zelfs niet in politieverslagen of gerechtelijke archieven.

Dat het volk meestal niet laaiend enthousiast was over de feesten, blijkt uit het feit dat de verslagen geen oprecht tevreden regeringscommissarissen tonen én uit een aantal details. We wezen al op de subjectiviteit en de formele stijl van de verslaggeving. S l u i merende verzetsdaden zoals Scott aangeeft met de term hidden transcript kunnen maar moeilijk worden ge traceerd aan de hand van de overgebleven verslagen. De overgeleverde archieven zij n geschreven i n d e taal van d e dominante groep.

Waar er sporen zijn van openlijk ver zet, gaat het om een interpretatie door de dominante groep. Kwantitatief onderzoek van andere bronnen in gemeentelijke archieven zou dit inzicht zeker en vast kunnen vergroten. Een uitdaging van formaat voor lokale vorsers!?

Nijmegen, Sun, , p. Oorspronkelijk werd deze term gereserveerd voor strict religieuze handelingen en werden profane riten aangeduid met het begrip ceremonie.

De term 'feest' omvat vieringen in de algemene zin. Ook droevige of zwarte momenten, straatgeweld en andere rituelen die de collectieve gevoelens van mensen boven brengen, zijn feesten. Een feest omvat dus bijvoorbeeld ook wat vroeger werd omschreven als een 'volksgebruik'. Bevolking, arbeid en tewerkstelling in West Vlaanderen.

Het socio-economisch leven circa In: Sociale verhoudingen en structuren in het Zuiden. De Ve renigde Departementen onder het Frans bewind. De constitutionele instellingen van het Directoire. Brussel, Algemeen Rijksarchief, , p. Les institutions publiques du Consulat et de l'empire dans les departments réunis. Les Pays-Bas autrichiens entre l'ancien et ie nouveau regime.

La Révolution française et la Flandre. De Franse Revolutie en Vlaanderen. De municipale besturen hebben hen hun functie verleend om hen uit de armoede te helpen en hen niet ten laste te krijgen".

La Loi naturelle ou ie catéchisme dil ciroyell jrallçais. RAB, FHB, , maandelijks verslag van de regeringscommissaris kanton Hooglede aan de centrale regeringsommi ari van het Leiedepartement dd. Le people au siècle des Lumières: AN, BB18, , A2, n ,. Tussen uitbundigheid en beheersing: Deneckere schetst een volledig beeld van de terminologie en theoretische omkadering rond het feest en past deze toe op 'de socialistische hoogdag I mei'.

Lezers die daarover meer willen weten, verwijs ik naar dit artikel. Onderstaande paragraaf is gebaseerd op de bundels , Nationale feesten uit het Frans Fonds van het Rijksarchief te Brugge.

Een 'nepverslag' is een bedriegelijk feestverslag dat de municipale raad instuurde naar de departementale admjnistratie zonder dat er feestelijkheden hadden plaats gevonden. De municipale raad trachtte de departementale administratie een beentje te lichten. Daartoe moest ze echter wel de plaatselijke regeringscommissaris ontwijken.

Maar u moet daar geen geloof aan hechten, het zal voor mij makkelijk zijn om dit aan te tonen". Bij het begin van de militaire verovering van de Oostenrijkse departementen in had de Franse Republiek op het grondgebied van re Franse departementen heel wat godsdienstwet-.

Deze wetten werden in de veroverde gebieden zoals het Leiedepartement niet meteen ingevoerd pas op 7 pluviöse jaar V of 26 januari 1 Vele Franse priesters uit aangrenzende departementen maakten van deze gelegenheid gebruik om de grens over te steken naar een regio waar hun ambt nog was toegelaten.

Op het ogenblik van de aanhouding van Du Brule was de rigoureuze godsdienstwetgeving echter ook in het Leiedepartement al ingevoerd. De territoriale indeling van België Bestllllrsgeograjisch ly! Sports et jeux d'adresse. Pieter Joost de Borchgrave. Brussel, Paleis der Acadernieën, deel 3, , col Pieter Joost de Borchgrave, één van de bekendste rederijkers en dichters rond de eeuwwisseljng werd geboren in Wakken en ging als agent in dienst van de Franse overheid.

De liederen die op het feest van de Volkssoevereiniteit van het jaar VI in Wakken werden gezongen, werden door hem gecomponeerd. Musiciens et maîtres à danser des bals et sociétés au service et à la gloire du Consulat et de l'empire.

Les usages potitiques des fêtes aux XIXe et xe siècles. Actes du colloque du 22 et 21 novembre à Paris I et IV. Die werden met vreugde onthaald". La fête de I' Ê tre Suprême et son interprétation. Esprit, , 9, p: Robespierre introduceerde de alternatieve cultus van het t tre Suprême. Daarbij baseerde hij zich op het ideeëngoed van Rousseau. Ook de antieke culturen leverden inspiratie voor de uitbouw van de nieuwe cultus. De cultus werd gevierd in het feest van het ttre Suprême.

De bedoeling was om via dit nieuw 'geloof' een collectieve moraal te scheppen in de Franse Republiek en de veroverde gebieden. Paris, Editions sociales, , p , Collection Problèmes en Histoire, Bibliothèque du bicentenaire de la Révolution française. Aanleiding voor de bijeenkomst zijn de snelle maatschappelijke ontwikkelin gen, die de status van de Goedheiligman in ons land lijken aan te tasten.

Een herbezinning op de koers van zijn eeuwenoude bedrijf staat daarom tijdens het congres hoog op de agen da. Bezoekers van komen terecht op een creatieve en humoristische website.. Als levende legende heb ik mij daar nooit zo veel van aangetrokken. Maar de laatste jaren gaat het wel erg hard: De kerstman ziet Nederland als een groeimarkt Madonna heeft meer aanhang dan de Heilige Maagd Vrouwen zagen aan mijn versierde stoelpoten Mijn personeelsbeleid staat steeds vaker ter discussie En ik geloof mijn eigen ogen niet als zie wat voor cadeaus ik weg moet geven.

Stilstaan bij Sinterklaas anno nu'. Het doel van deze 'internationale' bijeenkomst lijkt tweeledig te zijn geweest. Enerzijds zou de integrale opbrengst naar het kinderproject 'Stop Aids Now' gaan, waarbij de idee van het 'geven zonder meer' verbeeld wordt.

Anderzijds betrof het een slimme marketingtruc om de belangstelling voor het sinterklaasfeest aan te wakkeren. Zoals in een goed gereguleerde geschenkeconomie past, volgt na 'geven zonder meer' toch maar mooi een zekere vorm van wedergift.

C Het congres bleek een groot succes. Het romige van het verhaal bestaat in de introductie van een nieuwe commerciële pion, de kerstman, die vanuit reclame, media en commercie handig gepromoot wordt en zo een stukje veld van zijn voorganger afsnoept. In Vlaanderen beperkt de commotie daarrond zich tot acties en krantenartikels betreffende de sperperiode voor kinderfeesten of een markteconomische vergelijking van uitgaven gedurende de decembermaand. Vooral in Nederland geeft de ontwikkeling aanleiding tot een golf van protest.

De goedheilig man is er 'heiliger dan de nationale vlag' C of nog: Het bezwaar hi r b tr ft gebrek aan gestandaardiseerde outfits en presentatietechnieken. De recente, bij wijlen hilarische of gepassioneerde discussies over Sint en de kerstman raken tegelijkertijd heel concreet - of met dit soort wezens heel virtueel maar dan een soort virtuele realiteit waarmee volwassenen in de pre-internethistorie opgegroeid zijn - sterk actuele thema's aan.

Zo wordt gedebatteerd over globalisering en wat dit betekent voor de cultuur van alledag of voor een notie als identiteit. Op 24 november verscheen in een Vlaamse, regionale krant een bericht met de titel 'Te gek! Chocolade Sinterklaas blijkt Kerstman te zijn. Achter dit voorbeeld schemert het hybride karakter van de nieuw gerecycleerde supermensen, van oudsher 'heiligen' genoemd, en de inwisselbaarheid van met semi-gelijke boodschappen beladen tokens.

Het is een schitterend voorbeeld van de globalisering van de wereldhandel en van de spanning tussen lokale tradities en beeldvormen en universele standaardproducten. Dit hangt samen met andere ontwikkelingen die recent ook in het blikveld van de hedendaagse volkskundige of etnoloog komen. Marc Jacobs wees anno op een gat in de wetenschappelijke onderzoeksmarkt: De culturele effecten of vormgeving van globalisering en glokalisering, waarbij internet- en cybercultuur belangrijke doch niet de enige insteken zijn 2 , wordt één van de belangrijkste thema's van de studie van volkscultuur.

Deze bijdrage focust in eerste instantie op de sint-santacompetitie in het dagelijks leven in de laatste decembermaand van de 20e eeuw, gezien vanuit het perspectief van de geschiedenis van globalisering. Bij wijze van illustratie komen een aantal sites 'van' en over de heilige in beeld. Zie ginds komt de surfplank In 't Velt en Smits poneerden in dat er zich grote verschuivingen voordeden op de 'markt' van decemberrituelen: Zijn buitengewoon succesvolle cadeaubusiness is namelijk altijd gebaseerd geweest op de simpele consumer-oriented benadering van het veel kopen en geven zonder meer.

Dit even tijdbesparende als geldverslindende concept is nu ook op onze thuismarkt aangeslagen. Buitenlandse invloeden en veranderingen in het patroon werden aan elkaar gerelateerd maar dan wel via enkele begrippen of symbolen - een repertoire rond decembericonen - die tegen elkaar werden afgezet.

Het betreft hier duidelijk een mentale constructie die veranderingen in de perceptie van het gedrag van mensen in de maand december leesbaar kan maken. Stephen Nissenbaum verklaart dergelijke feesten in de 19c eeuw tijdens de herfst- en wintermaanden door te stellen dat: In het decennium dat volgde op het jaar van de val van het IJzeren Gordijn voltrok zich een communicatierevolutie: Er zijn de voorbije jaren wel enkele dingen veranderd in het semantisch register van de decemberheilige en sommige daarvan hebben te maken met de doorbraak van het internet.

E-commerce is één van de belangrijkste innovaties. Op internet zijn er voorbeelden te over van bedrijven die hun producten afstemmen op seizoensgebonden. Een zoekoperatie met 'Sinterklaas' levert links op als verstedenpapier. Tal van sites als of bieden recepten op kindermaat aan of geven mooi geïllustreerde achtergrondinformatie bij specifiek aan het seizoen gerelateerde producten als taai-taai, chocoladeletters, marsepeinen varkentjes enzomeer.